Nepal 2011, december

Op 29 november ging een van de leraressen van de RAM lower secundary school trouwen en wij waren uitgenodigd bij de plechtigheid. Natuurlijk een Hindu plechtigheid. En wat we wel verwacht hadden gaat een bruiloft op een iets andere manier dan dat wij gewend zijn. Tijdens de hele plechtigheid is het een drukte en georganiseerde (?) chaos. Zowel tijdens de verbintenis als tijdens andere hindu rituelen. Mensen lopen af en aan, bellen, eten, kinderen lopen kris kras (en schreeuwend) overal doorheen, enz. Het heeft zijn eigen pracht maar dan moet je het wel met niet westerse ogen bekijken. Bruid en bruidegom zijn wel het middelpunt. Bij elk ceromonieel staat zij, al dan niet in combinatie met familie, centraal. De bruid moet tevens afscheid nemen van haar ouderlijk huis, waar zij tot dan toe heeft gewoond. Direct na het huwelijk trekt de vrouw in bij de man en zijn familie. Vanwege dit laatste is het, vooral van de kant van de bruid, ook een treurige gebeurtenis met veel tranen. De vreugde die je verwacht is er daarom niet of slechts zeer ingetogen.

bruiloft

Bruid en bruidegom in traditionele huwelijkskleding. Op de foto de ceremonie waarbij de bruid afscheid neemt van haar ouders en ouderlijk huis.
Tussen de diverse ceremonieen door is er gelegenheid om bruid of bruideom te feliciteren. Dit hangt of of je een van beide of alle twee mensen kent.

In ons geval dus de bruid. En dan geef je een eventueel kado ook aan de bruid en feliciteer je diens moeder en andere aanwezige familieleden. Het bleek niet gepast ditzelfde te doen bij de bruidegom. Hierna werd een maaltijd aangeboden aan de gasten.
Naast de diverse ceremonieen op deze plaats zijn er nog diverse andere. Onder andere bij het huis van de bruid en dit in het groot bij het huis van de bruidegom. Op de tweede dag is er voornamelijk tijd voor festiviteiten.

Langtang

Zaterdag is Mark O. bij ons gekomen. Mark is een Piw collega uit Amsterdam met wie ik een jaar`heb gewerkt op Bonaire. Hij gaat samen met onze Marc een trekking doen in het Langtang gebied. Ze klimmen naar ongeveer 4800 meter hoogte in een aantal dagen. Het is daar al behoorlijk koud met temperaturen die in nacht flink onder nul komen. Marc heeft nog wat extra spullen aangeschaft. Ze lopen zonder porter of gids wat het wat zwaarder maakt maar de trekking schijnt niet heel lastig te zijn. Wij zijn benieuwd `hoe het ze vergaat. Natuurlijk zal ik daar later meer over schrijven en de foto's plaatsen.
De afgelopen dagen zijn wij dus in de hoofdstad geweest samen met Mark O. De school heeft examen dus deze week hebben wij meer vrije tijd. Als ze terug komen van de trekking kunnen wij er dus ook weer bij zijn. EN ... mogelijk nog een weekje Nederland.

http://www.youtube.com/watch?v=U9xoWMUCiHc

filmpje van eerder beschreven school picknick

Giardiasis


In de tussentijd zijn Petra en ik flink verkouden. Net als de hele familie waar wij verblijven. Daarbij heeft Petra nog een Giardiasis besmetting opgelopen waarvoor direct anti biotica is gehaald. De symptomen zijn direct zichtbaar dus zelfdiagnose was niet al te moeilijk. Ook deze besmetting, die veroorzaakt wodt door de giardia lamblia parasiet, komt door besmet drinkwater. En wel drinkwater wat besmet is met uitwerpselen van dieren (veelal vogels).
En dat terwijl wij alleen maar flessenwater drinken en daar ook bv zelfs onze tanden mee poetsen.
Water kan via twee kanalen in de huizen in Nepal komen. ten eerste via een soort hoofd waterleiding en ten tweede via pijpen die het aftappen van bergstroompjes. Logisch dat de tweede variant sneller vatbaar is voor besmetting. Maar ook de eerste is riskant. Leidingen zijn oud en hebben zeer veel lekkages. Vanaf de hoofdleiding gaat alles via oude poreuze plastic leidingen naar de huizen. Daar wordt het in 750 of 1000 liter tonnen boven op het dak opgeslagen (kranen zijn dus niet direct aangesloten op de waterleiding). Die tonnen (zoals op de foto) stuwen het water naar de tappunten in huis. De tonnen zijn ook niet altijd netjes afgesloten of zelfs open. Naast deze tonnen wordt het water ook opgeslagen in oude metalen (open) vaten. Van al deze varianten wordt door de Nepalees gedronken en iedere variant maakt ons zeker ziek. Water krijgen wij in hele kleine hoeveelheden binnen tijdens bv douchen of als het eten wordt opgeschept op een bord die net is afgespoelt met dat water. In hotels en questhouses moet je maar afwachten of al het water wat je krijgt wel 'flessenwater' is. Ik zal de lezers de details van de verschijnselen maar bewaren :)

Marc is een paar dagen bezig met zijn trekking. Er is daar geen enkele mogelijkheid om contact te leggen met de buienwereld dus wij moeten afwachten hoe het met ze is gegaan tot het moment ze weer onderweg zijn naar de hoofdstad.

Marc is vrijwel niet ziek. 1 dagje wat maag problemen en verder niets. Heeft wel een breuk in zijn teen gehad maar die heb ik zelf maar gezet en getaped en ook dat gaat weer prima want hij is nu alweer de bergen in.
Een voordeel van dit alles is dat wij in zeer snel tempo gewicht verliezen. ik weet dat ik in Nederland 125 kilo woog (wat al te zwaar was) en dat ik daar in drie weken meer dan 8 kilo ben aangekomen en dus ver over de 130 heb gewogen. Mijn broek zat strak en mijn riem op gaatje 1. Nu 10 weken hier heeft tot gevolg dat mijn riem op gaatje 4 zit en ik dat ook moet doen want anders hangt mijn broek op mijn enkels. Petra valt even snel af en Marc verliest (jammer genoeg) ook flink gewicht. Wat ondanks extra brood met jam en veel chocolade er niet meer aan te krijgen is. Op de foto's begin je ook het verschil al te zien. Zelf ben ik nu 15 kilo lichter, petra 9 en Marc 4. Wij zijn wel benieuwd waar dit eindigd.

Wensen

Via deze, wat onpersoonlijke weg, willen wij al de frequente bezoekers van deze website, de mensen die ons sponsoren, oud collega's, vrienden, bekenden en familie die wij niet meer persoonlijk spreken hele prettige kerstdagen wensen en een goede jaarwisseling. Daarbij de hoop dat wensen uit zullen komen of het onbereikbare mogelijk iets beter bereikbaar zal worden.

Langtang 2

Mark O en Marc zijn weer terug van hun trekking. Ze vonden het erg mooi. Weinig toeristen omdat het seizoen eigenlijk al op zijn einde loopt en de temperaturen te koud zijn in deze tijd van het jaar. Overdag hebben ze eigenlijk altijd wel zon gehad wat de temperaturen aangenaam maakte maar als de zon onder ging vonden ze het wel erg koud. Met termo kleding truien en mutsen in de donsslaapzak en daar overheen weer wat dekens en nog konden ze het maar moeilijk warm krijgen. Ze hebben veel gezien en aan de verhalen te horen ook genoeg beleefd. Ik zal een aparte pagina aanmaken waar ik een paar van hun foto's op zal zetten. Het zijn er maar > 750 dus ik zal een keuze moeten maken :)

Visa Drama & Nederland

Nu onze periode op de school het einde nadert moeten ook de vervolgplannen meer concreet worden gemaakt. Dat betekend eerst de visa van Nepal verlengen met twee maanden tot half februari en de visa voor India moeten worden aangevraagd. Voor India betekend dat er eerst een clearance moet worden aangevraagd. De ambassade van hier moet goedkeuring vragen aan de ambassade van India in Nederland. Waarom ------- geen idee. Dan na minimaal een week en maximaal 6 weken terug komen om je visum aan te vragen. Het is mogelijk tot 6 maanden aan te vragen. Vervolgens bepaald de ambtenaar wat je krijgt. Dat kan feitelijk alles zijn tussen 1 maand en 6 maanden. Meestal krijg je er drie. Wij hopen (en eigenlijk moeten ) op 6. Eenmaal aangevraagd heb je binnen enkele dagen je visum. Om even voor 09:00 waren wij op de ambassade.
Op de ambassade van India in Kathmandu leek alles er goed geordend aan toe te gaan. Maar dat was slechts schijn. Er moesten nummertjes getrokken worden en er werd  begonnen met nummer "A1", enz. Een verbazingwekkend goed begin :) Na een nummer of 10 deed het apparaat het niet meer en werd er weer opnieuw begonnen met "A1" dat ging weer even goed maar bij nummer 22 hetzelfde probleem. Dus werden de nummers in het engels omgeroepen. Maar er waren ook veel chinezen en dergelijke aanwezig en die verstaan geen engels. Dus overal  hevige emoties en boze gezichten. In die chaos zagen mensen hun kans schoon en schoven een stappeltje bankbiljetten naar de bewaker die ze vervolgens als "VIP" vooraan in de rij schuift. Dat betalen gebeurd gewoon op een manier dat iedereen het kan zien. Na drie en en half uur wachten met nummer 38 waren wij dat circus zat. Petra zet wat druk op de bewaking en gaf zeer duidelijk aan dat het nu toch echt tijd was voor nummer 38. Blijkbaar keek ze boos genoeg want de bewaker plaatste haar in de korte rij voor het loket. Mensen die wisten wat ons nummer was en zelf een lager nummer hadden begonnen direct verhaal te halen, maar dat mocht niet baten.  Eenmaal klaar nog maar even een vriendelijk woord gesproken met de hoogste ambtenaar in rang omdat wij die waarschijnlijk ook weer nodig hebben als wij maar drie maanden krijgen en toch gaan proberen het om te zetten naar 6 maanden. Daar zal wel weer een persoonlijke vergoeding tegenover moeten staan, maar dat is dan maar zo. Om 12:30 stonden wij uiteindelijk buiten, wetende dit circus nog een paar maal te moeten herhalen de komende weken.
Hierna op naar de immigratie dienst van Nepal. Op de 'gouverment' website stonden duidelijk de openingstijden en ook alle formulieren die je nodig hebt dus dat was makkelijk. Na 45 minuten door de stad kwamen wij aan. Daar kregen wij te horen dat ze dicht waren. Ik nog aangeven dat hun eigen website toch andere info geeft, maar daar hadden ze niet veel mee te maken. Oh ja .... die formulieren zijn ook niet goed !!! Ik weer sputteren dat die op de website van de overheid staan en dan toch zouden moeten kloppen. Hadden ze weer niets mee te maken  ... ZUCHT.
Ze waren dan wel dicht maar als wij echt nu nog een verlenging van onze visa zouden willen kon er wel een uitzondering worden gemaakt. Op dat moment gingen er bij mij wat voelsprieten omhoog staan omdat een dergelijke goedheid wel eens betaald zou moeten worden. En ja hoor, dat ging dan natuurlijk wel tegen wat extra kosten. Na een vriendelijk "nee dank je wel" zijn wij met de goede formulieren vertrokken en hebben het de volgende dag geregeld. 2 maanden verlenging voor $ 120,- p/p. Ik denk de duurste visa voor mij tot nu toe.

Wij afscheid genomen van Mark O. die weer terug naar Nederland ging en waar we nog een paar gezellige dagen mee hebben gehad in Kathmandu. Wij volgen hem op de voet naar Nederland en hopen met de kerst weer in Nepal te zijn. Weinig tijd dus in Nederland en dat is wel jammer
Ver kwamen wij niet met afscheid nemen omdat er een grote staking met protesten was vanuit de studenten bewegingen na de plotselinge dood van een politicus in een gevangenis in Nepal. In Thamel waren er flinke onrusten, maar in alle grote steden was het onrustig. Marc bleef nog even in Thamel en Petra en ik hebben een taxi gepakt tot aan de roadblocks. Het idee was om daar langs te lopen om vervolgens verderop weer een taxi te pakken. Dat plan ging niet werken. Wij liepen wel door de protesten heen. Veel brandjes op de weg, veel leger en oproerpolitie  en natuurlijk betogers die ons rustig overal langs lieten lopen. Wij kwamen echter niet verder dan het vliegveld. Niets wat reed kwam daar meer langs en er zat dus niets anders op dan wachten. Dat duurde gelukkig niet langer dan een uurtje of drie waarna het verkeer weer langzaam op gang kwam. Eerste en beste taxi aangehouden en naar huis gereden.

Loadshedding or powercuts

Filmpje : Hoe leer ik met mijn handen eten voor dummy's

Filmpje : Bhaktapur

koude douche

Het water uit de bergen wordt nu erg koud. Als je je haren wilt wassen doet het zeer op je huid. Oplossing is wat bakken water buiten zetten zodat het iets kan opwarmen in de zon. Dan in de middag op het dak het geheel over je heen gooien. Scheelt een paar graden en je warmt sneller op in het zonnetje. 

Kailasnath mahadew

Tot een jaar terug een klein dorpje een kilometer of 8 buiten Bhaktapur, richting Dulhikel. Niemand kwam er ooit. Totdat de regering met steun vanuit India een een beeld van Shiva liet neerzetten van maar liefst 143 feet ( ongeveer 42-45 meter). Daarmee ook direct het grootste Shiva beeld in Nepal. Naast het beeld komt er ook een hotel, zwembad, spa enz enz. Het beeld is af en ze zijn nog druk aan het bouwen aan het hotel. Het staat in nog geen enkele toeristengids en daarom is het er nu nog erg rustig. Wij kijken er, in het huis van het gastgezin, op uit. Een imposant beeld boven op een bergrug. De entree is gratis, tenzij je ook naar het park wilt gaan en de in aanbouw zijnde faciliteiten. Dan betaal je 100 npr per persoon. Op dit moment is dat niet aan te raden omdat alles nog in aanbouw is. In de nabije toekomst verwacht het dorp vele bezoekers.

Vandaag werd het nieuwe schema voor de "loadshedding" bekend gemaakt door de regering. Dus hoe lang per dag de stroom van het net gaat. Voor vrijwel heel Nepal is dat nu 10 uur per dag en een aantal regio's (waaronder de regio waar wij verblijven) krijgen daar nog eens 2 tot 3 uur extra als straf boven op. Deze straf krijgen deze regio's omdat daar meer dan normaal illegaal stroom van het net wordt afgetapt door de burgers. Iets wat hier heel simpel is zoals ik al eerder heb beschreven. Wij zitten dus per dag een goede 12 a 13 uur zonder stroom. En de stroomuitval is nooit in de nachtelijke uren. Dus maar heel veel kaarsen ingeslagen voor de komende weken. Dat betekend ook nog minder kans op internet. Sommige bedrijven hebben een redelijke backup maar nu ook de diesel in heel Nepal 'op de bon' is gaan ook de aggregaten veel minder aan. Voor iedere burger al een groot probleem, en wat te denken voor de kleine en middelgrote bedrijven in Nepal. Niets werkt meer. Ze presteerden het zelfs om tijden en halve finale voetbal (SAARC landen) waar Nepal ook in stond de stroom er af te halen. Er kijken dan immers veel mensen en is er veel te winnen met een powercut. Moet je in Nederland proberen. Ik denk dat er een volksopstand uit zou breken. Hier is iedereen er aan gewend. Er is een voordeel dat er rond kerstmis heel veel kaarsjes zullen branden wat ons dan toch nog een beetje kerststemming geeft.
En iedereen maakt er maar het beste van.
In ons favoriete winkeltje/theehuis heeft de
eigenaar een kleine backup dmv accu's. Als
wij in de buurt zijn halen we altijd thee of in
de avond een biertje. Het zijn de beste plek-
ken om andere reizigers of lokalen te ont-
moeten en het is meestal gezelliger dan in
een van de barretjes. Op de foto hiernaast
zitten wij aan een biertje met mijn collega
uit Amsterdam. Af en toe nemen wij het ver-
kopen even over en proberen e wat extra
toeristen over te halen spullen te kopen.

 


 




Ik zal hieronder nog wat filmpjes uploaden. Er zijn nieuwe foto's op de december fotopagina geplaatst. En er staat een nieuw stukje bij ons schoolproject met foto's.

http://youtu.be/F1lDaakmow8
http://youtu.be/23fw8qmZ1QI
http://youtu.be/T-ANcH_-LMs

Filmpje : compilatie busrit pokhara - kathmandu. Wel wat schokkerig door het rijden maar geeft een indruk van wat je onderweg ziet. De busrit zelf is 230 km en duurt ongeveer 7 tot 8 uur.