Nepal 2013, februari

Wat ik bij de bruiloften nog niet beschreven heb is de ceremonie mbt alles wat er gebeurd. Ik zal dat hieronder zo beknopt mogelijk opschrijven. De beste maand om te trouwen is tussen half januari en half februari vandaar het grote aantal huwelijken in deze tijd. De laatste bruiloft was dus tussen Dhruba en Bharsa in Chitwan. Voor Nepalese begrippen een enorme bruiloft en feest met 500 gasten bij de bruid en > 2000 gasten bij de bruidegom. Aan alles was gedacht, tot aan een corner met ijs voor alle (dorps)kinderen.

01 februari

* begint bij de bruidegom Dhruba met  afscheid nemen van zijn ouderlijk huis ouders, broers en zussen.
* Er is een tikka voor alle gasten, zoete versnaperingen en thee.
* Er zijn een soort bruidsmeisjes die offerschalen dragen tot aan het huis van de bruid waar het feest vandaag plaats gaat vinden (altijd de 1ste dag). Er zijn giften (geld) voor de meisjes met de offerschalen.
* Na alle plichtplegingen gaat alles lopend naar de tempel in het dorp dorp.
* Na het bezoek aan deze tempel gaat de stoet per auto, bussen en brommers naar het huis van de bruid (1 1/2 uur).
* Onderweg nog bezoek aan een grotere tempel.
* Ruim voor aankomst bij het huis van de bruid wordt er weer een stoet gevormd en het laatste deel wordt dan lopend gedaan. Dhruba en vader per olifant. Daarvoor de muziek en de gasten.
* entree met zegeningen bij het huis van de bruid
* Bruid en bruidegom zijn na de plichtplegingen dan voor een korte tijd samen
* minimaal 1 schoen wordt van de bruidegom 'gestolen' door kinderen in het huis. Hij kan deze 'terug kopen' en spekt daarmee royaal de kinderen in het huis van de bruid.
* welkom voor de bruidegom door zegening en geven van tikka door familie van de bruid.
* De bruid neemt afscheid van ouders, broers en zussen
* Zeer uitvoerige catering voor alle gasten
* huwelijksceremonie van ongeveer 1 uur
* Afscheid van materiele goederen bruid (kleding, sieraden etc). De bruid neemt niets van haar zelf mee als ze met de bruidegom het huis verlaat en krijgt dan ook nieuwe kleding en sieraden van de bruidegom.
* eren van de familie en gasten van de bruidegom met tikka,  geld en kado's
* Definitieve afscheid bruid van ouderlijk huis
* terug reis naar huis ouders bruidegom en daarvoor wordt wedewrom de tempel in het dorp bezocht.
* ceremonie voor het betreden van de nieuwe woonplek van de bruid bruid
* de bruid moet zich ceremonieel inkopen in het huis bij de zussen en schoonzussen.
* kennismaking ceremonie met moeder en schoonzussen (en aangetrouwde schoonzussen)
* laat op de avond is er nog gelegenheid om te eten.

02 februari

* feestdag bij het huis van de familie van de bruidegom waar, normaliter, het pasgetrouwde stel gaat wonen.
* meer dan 2000 gasten kunnen het paar gelukwensen en eten tussen 12:00 en 18:00 in een enorme tent achter het huis. * In dit geval is er eten en keuze in overvloed, zoetigheden en ijs voor de kinderen.
* Dezelfde muziek band (bij Dhruba uit Pokhara) speelt buiten de tent. Veel mensen kijken naar de uitvoering van deze groep en dansen.
 

Opnieuw een bruiloft

 

Parasi en zo

03-02 Chitwan verlaten en na een uurtje of 4 aangekomen in Parasi. Daar eerst even snel een kennis opgezocht en toen door naar de blinde school. Toen wij de kinderen begroeten met een "Namaste" bij binnenkomst zagen wij dat een aantal kinderen ons herkende. Hun caretaker en een ouder van en van de jongens was ook aanwezig en het weerzien met hen was erg hartelijk. Wij zijn begonnen met de truien, sjaals en mutsen van de dames uit Nuenen. De dames hadden zelfs kaartjes gemaakt in het Nepalees en aan de andere kant een 4-tal foto's van hen. Voor de blinde kinderen natuurlijk niet zo zinvol :) maar de begeleiders konden zo prima zien waar het vandaan kwam en wie het hadden gemaakt. Daarna hebben wij de ingekochte kleding uitgedeeld aan alle aanwezige kinderen. De 7 sets die wij extra hebben aangekocht hebben wij hun caretaker als voorraad gegeven voor eventueel nieuwe kinderen of degene die iets extra's nodig hebben. De kinderen waren weer erg blij met hun nieuwe kleren wat een zeer welkome aanvulling is op hun schooluniform. En ondanks dat het nu overdag lekker warm is kunnen de avonden nog erg koud zijn.
Hierna zijn wij met de leraren even een kopje thee gaan halen. Op de terugweg hebben wij nog voor alle kinderen een flinke hoeveelheid fruit gehaald wat wij bij terugkomst hebben uitgedeeld. Er is moeilijk met de kinderen te communiceren. Het gaat een beetje middels vertaling en verder maar gewoon door aanraking.
Mogelijk dat wij nog 1 keer terugkeren dit jaar. En op de vraag wat de kinderen nog nodig hebben kwamen twee antwoorden sterk naar voren. De meisjes willen graag wat kleding voor de zomer. Zij hebben naast hun schooluniform nog nooit iets anders gehad voor de zomermaanden ! En verder willen zij graag een braille typemachine. Ok ....... waar ga ik dat vinden in Nepal ? Mogelijk ga ik wat in Nederland proberen. Als het braille schrift in Nederland maar gelijk is aan die van Nepal ????
Al met al een fijne dag gehad die is afgesloten met een busreis. Terwijl ik dit type zitten wij in de plaats Butwal. Morgen reizen wij af naar het district Palpa om en tehuis te bezoeken voor jong volwassen jongens. 

Nepalese gevangenis

Eigenlijk had dit aan het eind van januari moeten staan maar goed.
Eind januari ben ik dus op bezoek geweest in de gevangenis van Dhulikhel. Een gevangenis met een oppervlakte van 40 X 20. Op de diagonaal schiettorens waar tot mijn verbazing ook jonge kinderen op stonden. Deze hadden ook nog interactie met de gedetineerden.  Binnen zitten 150 gevangenen (mannen), waarvan een 40 tal psychiatrisch zieke gedetineerden. Nu is dat een wat ruim begrip in Nepal omdat iemand met epilepsie daar ook toe wordt gerekend. Wij mochten niet in het deel van de gevangenis komen waar de meest slechte omstandigheden voor gevangenen werden verwacht maar verder konden wij overal komen binnen de 800 m2
3 units. 1 unit met 90 gedetineerden. De slaapverblijven gebouwd om een binnenpleintje van 12 x 8 meter. Slaapverblijven van 1,90 meter bij 1,60 voor iedere twee gedetineerden. Dus 10 gedetineerden hebben +/- 1,90 x 8 meter slaapruimte. Bij ruimtegebrek hebben de gedetineerden hun slaapplank op pootjes gezet zodat er nog iemand onder kan slapen. Er komt weinig personeel op de vlakken en er is een strakke hierarchie onder de gedetineerden. Ik vermoed dat de gedetineerden uit een hogere kaste of met meer geld sneller in die hierarchie stijgen. Gedetineerden krijgen 700 gekookte rijst per dag en 45 rupee (€ 0,40) per dag. Voor die 45 rupee moeten ze alles doen. Dus zowel eten kopen als kleding, of wat dan ook. Gedetineerden doen het geld van een groep bij elkaar om wat groente te laten kopen, eieren, olie, etc. Het is natuurlijk wel duidelijk dat dit nooit voldoende is om aan een dagelijkse hoeveelheid eten te komen. En dan heb ik het nog niet over kleding. Voor het bezoek heb ik op verzoek zes (rieten) matrassen gekocht voor gedetineerden die op het beton slapen in de kou. Vaak op een vochtige vloer. Dit zijn, wat ik begrepen heb, de hvb gedetineerden. Wordt je in Nepal opgepakt dan kan het twee jaar duren voor je zaak voor komt.
De situatie is mogelijk niet de meest dramatische die ik ooit heb gezien maar wel 1 waar duidelijk sprake is van lijden van gedetineerden. Een plek waar gedetineerden overlijden, een tekort hebben aan goed voedsel, medische zorg of een zinvolle dagbesteding. Er is te weinig ruimte per gedetineerde ( +/- 3 a 4 m2 per gedetineerden in totaal), etc Er is overigens wel wat dagbesteding (maken van rieten stoelen, maar dat is maar voor een paar gedetineerden.

Op de taxi de rieten matrassen, Bij het stalletje een flinke hoeveelheid fruit gekocht

Totale leefruimte voor 45 "psychiatrische" gedetineerden en 30 hvb gedetineerden

Totale leefruimte voor 90 gedetineerden

Jongerenhuis in Palpa

Vandaag van Butwal naar Pokhara gereisd, met het huis voor jongeren in Palpa als tussenstop. Het hele ritje dwars door de bergen is maar 150 kilometer maar de bus doet er 7 1/2 uur over. Dat is dus precies 20 kilometer per uur :( waarvan wij een deel kromgebogen in de kleine bus moesten staan omdat er naturlijk weer 3 keer zoveel mensen in de bus moeten dan dat er stoelen zijn. Lijkt dan ook wel een soort stoelen dans. Staat er iemand op dan proberen 20 anderen snel op die stoel te komen....
Na 1 1/2 uur in de bus hebben wij even een tussenstop gemaakt in Palpa waar het huis voor jongeren staat wat ook behoort bij PANepal. Zoals ik al eerder had beschreven wonen hier 10 jongeren in een 'familie'omgeving (dus met een vader en moeder als staf). Jongeren die slecht aarden in en grote stad en ook niet het best zijn op school. Deze jongeren krijgen de kans om een vak te leren als boer. Het is eigenlijk een grote boerderij met landbouw, 4 koeien die dagelijks wel 6 liter melk (in totaal) geven, een varken en een geit. De melk wordt verkocht a 14 rupee (€ 0,12 per liter) aan een theehuis. Het huis heeft helemaal geen geld nodig omdat ze alles wat ze nodig hebben zelf verbouwen en dus kunnen leven van de opbrengst. Op de foto hiernaast zie je het verblijf van de jongens (boven op de heuvel) en de stal. Al het land er tussen hoort bij het huis, net als het land voor de stal en nog een stukje berg wat je op de foto niet kunt zien. Het is prachtig gelegen in een dal bij de rivier.
Het is, voor zo ver ik weet, het eerste project in zijn soort en voor zo ver ik het kan beoordelen is het ook nu al geslaagd. De jongens doen het prima en zijn trots op wat ze bereiken. Wij konden nu maar kort blijven maar er werd nog wel even een heerlijke maaltijd voor ons klaar gemaakt van verse organische producten.

Youtube

De twee dagen regen in Pokhara hebben wij goed benut. Had ik eens rustig de tijd om al mijn filmopnames te bekijken en uit te zoeken. Die dan weer omzetten naar werkbare bestanden en vervolgens de youtube filmpjes in elkaar zetten en uploaden. Altijd een tijdrovend klusje. Maar nu dus weer een flink aantal nieuwe filmpjes.

http://youtu.be/sAYx6aVGYXg Gevangenis in dhulikhel. Compilatie van bezoek aan deze gevangenis eind januari

http://youtu.be/HUJim7aY7Qg   De picknick met Ram LS school waar wij ook deze keer de spelletjes hebben gedaan en wat hebben bijgedragen aan oa de voeding

http://youtu.be/qkMlKxFD54Q  Een voor de kinderen van het tehuis in Kathmandu van PANepal hebben wij ook een 5-kamp georganiseerd. Voor de kinderen nieuw en voor ons onwijs leuk om te doen. Wel moeilijk om zo'n fanatieke groep in goede banen te leiden.

http://youtu.be/riukI8bIIck  Onderweg kwamen wij ergens een opbouw tegen van een Nepalese kermis. Zo moet het een jaar of 50 geleden ook in Nederland zijn geweest. Hele opbouw met mankracht en alles draait op dieselmotoren die goed op de achtergrond zijn te horen.

http://youtu.be/UUTp8x5XdBQ  Overdragen van de truien en geld  van de dames uit Nuenen en het uitdelen van de kleding op de blindenschool in Parasi.
http://youtu.be/qkMlKxFD54Q   Spelletjesmiddag met de kinderen in het kindertehuis in Kathamndu

Oproer politie

Een redelijk rustig weekje gehad. Iedere dag zijn wij bij de kinderen in het huis aan Naya-bazar. Toen wij begin januari begonnen waren er 13. Nu zijn er 27 dus hun aantal neemt snel toe. Met als gevolg dat er natuurlijk van alles extra gecreeerd moet worden, zoals bv slaapplaatsen. De nieuwe kinderen passen zich naar omstandigheden snel aan. Ze komen met een groepje vanuit 1 gevangenis dus ze kennen in ieder geval een aantal andere kinderen. Je merkt wel dat ze 'de kat uit de boom kijken'. Komen niet zo snel naar je toe en houden zich met alles op een afstandje. Dus maar voorzichtig wat met ze lezen, spelletje doen of gewoon even bij ze zitten. Ze wennen vanzelf wel.
De organisatie doet geweldig werk al zien wij ook wel tekortkomingen. Dat laatste is dan weer lastig bespreekbaar te maken. Om de dag nemen wij voor de kinderen wat fruit mee en ik leer sommige iedere dag een nieuwe kaarttruc. Dat vinden ze helemal geweldig en vragen zich af hoe ik zo veel kaarttrucjes uit mijn hoofd ken. Ik heb ze nog niet verteld dat ik er iedere dag 1 op youtube opzoek n vervolgens uit mijn hoofd leer :)
Marc is in de hoofdstad bevriend met de meest bekende hip hop artiest uit Nepal (die overigens ook in de UK hoog in de charts staat) Yamabuddha. In het kindertehuis geloofde ze niet dat Marc en Yama iedere dag elkaar zien en met elkaar optrekken. Dus nam hij hem maar mee naar de kinderen. Gekkehuis natuurlijk. Iedereen wilde met hem op de foto, hij heeft een paar liedjes gezongen die alle kinderen mee hebben gezongen. Erg leuk.

07-03-13 gaan wij weer naar Pokhara voor en dag of 6 a 7. Wij vliegen vanaf Kathmandu samen met Sanjog. Voor hem is het de eerste keer in een vliegtuig en dat wilden wij hem graag laten meemaken. Het is rond die tijd weer eens 'holiday' dus heeft hij 3 dagen vrij. Hij werkt 6 a 7 dagen per week 14 uur per dag voor € 40 euro in de maand. Dus 3 dagen vrij is voor hem een redelijke luxe.

Vanmorgen 14-02 moest ik voor controle naar de tandarts. Ik had (per ongeluk) van 1 van de kinderen een forse kopstoot gehad onder mijn kaak en sinds 2 weken last van enkele kiezen. Op weg naar de tandarts kwam ik midden in demonstraties terecht met veel oproer politie. Niet al te grimmig en ik had zo iets van ik ga er weer dwars doorheen. Dit was overigens geen enkel punt. Ze staan je wat vreemd aan te kijken of moeten er om lachen maar verder niets. Reden van de demonstraties was overigens een enorme verhoging van de huiselijke gasprijzen (per cylinder). Mensen kunnen het nu al amper betalen en kunnen soms dagen niet koken maar een verhoging zou een ramp betekenen in veel gezinnen. De vorige keer hadden demonstraties het gewenste effect. Maar hopen dat het nu ook positief uitpakt. 
Bij de tandarts bleek alles wel mee te vallen. Wat irritatie en zwelling wat vanzelf over zou moeten gaan. Voor een consult en een röntgen foto was ik omgerekend € 3,- kwijt. Nog eens wat anders dan de prijs in Nederland 

De laatste weken een beetje facebook verslaafd geworden. Je schrijft daar sneller kleine dingetjes op die je meemaakt. Dan wordt het bijhouden van een site opeens meer werk. Maar ik zal toch proberen beide up to date te houden. Deze 10 dagen hebben wij wel 4 regendagen gehad. En dat is uitzonderlijk voor Nepal in deze tijd. Echt hele dagen regen dus maar een beetje op onze kamer gezeten en niet zo veel gedaan. Er zijn ook plus punten aan de regen en dat is dat bv de waterkrachtcentrales op volle toeren werken en wij hadden dan ook 24 uur per dag stroom. En dat hadden wij ook nog niet meegemaakt de afgelopen 1 1/2 jaar. Ook verdrijft de regen de smog boven de stad. Daarom ook de mooie heldere foto hierboven kunnen nemen.
Ook hebben wij de afgelopen weken een aantal strikes gehad in de hoofdstad. 1 dag lag alles plat omdat de prijs voor een fles huishoud gas omhoog zou gaan van 1470 rupee naar 2150 rupee. Dat zou werkelijk een ramp zijn voor veel mensen. Dus protest zoals ik hierboven al beschreef. Het had wel het gewenste effect want de prijsstijging ging niet door. Een paar dagen later opnieuw alles afgesloten. Ditmaal omdat een politieke partij een andere partij verdenkt van manipulatie van de komende verkiezingen. Ook hier weer een voordeel namelijk geen auto's of ander verkeer in de stad. Dus heerlijk rustig en ook geen smog. 

Petra is de laatste dag of 6 a 7 ziek geweest. De overbekende maag/darm problemen maar deze keer was het wel wat heftiger dan anders. 3 dagen geleden toch maar begonnen met een anti-biotica kuur. Het gaat gelukkig na twee dagen pillen iets beter maar het houdt nog niet over. Ze eet niets en zit een groot deel van de dag op de wc. Wordt ze wel weer lekker slank van  :)
Bij de kinderen op Naya bazar gaat alles prima. De kinderen zijn goed aan ons gewend en het wordt voor hun al vanzelfsprekend dat wij er iedere dag zijn. De ene dag doe je wat meer dan de andere maar het is altijd lekker druk en iedere keer is weer een aanslag op ons uithoudingvermogen. 27 kinderen die aandacht willen en dan zorgen dat je dat een beetje verdeeld, ondertussen alles in de gaten houden, brandjes blussen, zorgen dat er een beetje op de hygiene gelet wordt, huiswerk maken enz enz
Vandaag hebben we voor de meeste kinderen broeken gekocht en uitgedeeld. Een flink aantal kinderen had maar 1 broek en een aantal 2. Veel van die broeken zijn ook nog eens versleten dus ze konden wel wat nieuwe kleding gebruiken. Op de markt de eerste 25 broeken gehaald. De kinderen zijn daar erg blij mee zoals je op de foto's wel kunt zien. Ook nog wat sportspullen gekocht waardonder een cricket bat. Ze spelen veel cricket op het plein voor het huis op hun manier.
Marc gaat vanaf de 21e tot de 27e naar Palpa. Naar het jongerenhuis in de bergen. Meehelpen op het land en zorgen voor wat extra begeleiding. Hij doet dit oa samen met een andere Nederlandse vrijwilligster 'Ciska'.
Marc moet dan donderdag weer terug zijn omdat wij dan alweer de visa moeten verlengen. Zaterdag komt Sacha onverwacht toch nog deze kant op. Wij hebben het ticket voor haar geregeld en ze kon vrij krijgen en heeft besloten twee weken te willen komen. Het gaan zeker twee hele leuke weken worden met elkaar ook al zal ze hier waarschijnlijk erg moeten wennen aan het land, de andere cultuur, enz. Maar wij slepen haar er wel doorheen.