Nepal 2011

Nepal 2011, November

youtube filmpje - Devi's Falls en world peace pagado - Pokhara - Nepal
http://www.youtube.com/watch?v=GTjHiqk6OSQ
Per 30 oktober zijn wij ingetrokken bij het Nepalese gezin waar wij nu ongeveer drie maanden gaan verblijven. Daar hebben wij twee kamertjes voor onszelf en in hetzelfde deel woont ook Sanjog (zie foto), de jongen waar wij veel contact mee hebben gehad. Wij hebben ook de beschikking over een badkamerje met toilet, wasbak en douche. Alles koud water, errrrrrg koud water. Het huis bestaat, net als veel Nepalese huizen, uit meerdere gedeeltes waar meerdere familieleden wonen. Naast de ouders en grootouders dus ook vaak meerdere kinderen. Al dan niet met gezin. De jongens blijven vaak thuis wonen en de meisjes trekken na hun trouwen bij de jongen in.
De vrouwen doen veelal het zwaardere werk. Zij ondehouden het gezin, werken bv. op het land en doen daarnaast het hele huishouden. Mannen werken meer in overheidsdienst of op kantoren of bedrijven. Naast het huis heeft het gezin wat kleine stukjes land. Dit is verdeeld, net als het huis onder vader, broers en zonen. De vrouwen bewerken dus het land. Zij oogsten voornamelijk rijst en enkele groenten.
Wij eten twee maal per dag en basis van rijst en linzen. Dit wordt wisselend aangevuld met wat aardappelen, tomaten, champignons, bloemkool, spinazie e.d. Tussendoor is er vaak wat fruit.
Moeder kookt maar eet nooit aan tafel mee. Zij zorgt dat iedereen voldoende krijgt en eet als laatste als verder iedereen klaar is.

Rijst en linzen

Onze dagen beginnen al meer regelmatig te worden. tussen 7:30 en 8:00 op staan (wat voor hier erg laat is), verzorgen, eten en naar school die om 10:00 begint. Het is een half uurtje lopen naar de school en dat kan op twee manieren. 1 = door de rijstvelden en langs berg en dal of 2 = omlopen over de 'snelweg'. Beide hebben zo hun voor en nadelen.
Na het opstaan bestaat het ontbijt uit rijst met linzen. Net als het diner overigens. Bij deze basis is wel een redelijke variateit aan bijgerechten. Afwisselend krijg je dit met kleine porties tomaat, uitjes, aardappel, iscous, bonen, peulen, mais, champignons, aubergines, enz. Petra heeft de grootste moeite om smorgens vroeg al warm te eten in een redelijke hoeveelheid. Je volgende eten is namelijk rond 20:00 !! Tussen door eten we af en toe wat fruit of kleine hapjes.
De familie (Thapa) zijn erg lief en zorgzaam. Ze vinden het leuk om ons over de vloer te hebben omdat wij veel nieuwe dingen en gesprekonderwerpen aanbrengen en aan de andere kant horen wij erg veel over gebruiken en cultuur van hen. Ze zijn zeer respectvol naar elkaar. Oudere (en dus ook ouders) staan hoog in hierarchie en je gaat altijd respectvol om met een oudere persoon. De gemeenschap is er hecht, soms wat dorps. Je groet elkaar waar mogelijk.
en is echter niet direct en wat dat aangaat moeten ze wat aan ons wennen. Daar zal ik later wat meer over schrijven.
Maar ik had het dus over het eten ...... Heel veel zaken heeft het gezin waar wij nu wonen nog nooit gezien of gegeten. Dingen als koek en chips kennen ze wel maar eten ze zelden. Wij hadden wat yak kaas gekocht en dat was nieuw voor iedereen. En morgen gaan wij macaroni voor hen klaarmaken en dat heeft nog nooit iemand gegeten. Ik ben benieuwd hoe ze op onze Nederlandse macaroni gaan reageren. We maken hem wel wat pittiger dan anders. Zij maken overigens, voor ons, hun gerechten juist wat minder pittig. Precies goed voor ons maar wat flauw voor henzelf en daarom eten ze de pepers er zo bij op.  Morgen proberen we wat kip te kopen voor bij het eten. Vlees wordt hier weinig gegeten. Sinds wij hier bij de familie zijn eten wij vegetarisch. Even wennen voor de vleeseters die wij zijn.

Op de pagina met doelen houden wij bij met welke doelen wij ons bezig houden, hoe het staat met sponsor gelden en met welk project wij nu bezig zijn. klik hier                           om naar deze pagina te gaan. Aan de linker kant zie je dan de knop < ram ls school > daar werken wij momenteel en staat ook van alles over dit project geschreven.

Ditjes en datjes

Rijst : opstaan uit bed, verzorgen en dan proberen een forse hoeveelheid rijst naar binnen te werken. Valt nog steeds niet mee maar 2 borden lukt al bijna. Petra blijft steken op 1/3 bord. Geen eten betekend absoluut honger zo rond de middag

De bus: Er rijden hier kleine bussen als openbaar vervoer. Erg laag waardoor ik bij het instappen niet verder ga staan dan de opstap. Dan sta ik lager dan de vloer zelf en kan ik net rechtop staan. Een bus biedt plek voor 35 mensen. Althans zo veel stoelen zijn er. Maar er kunnen er meer in. Wij zijn ooit met tellen tot 80 passagiers gekomen. Dat betekend niet dat er niet meer meekunnen want er is tenslotte ook nog een dak. Daar kunnen zeker 35 personen op plus nog wat geiten en kippen. Dus 115 mensen in een bus voor 35. Dachten wij dat ze de gele bussen in rusland vol konden proppen. Rusland kan nog wat leren van Nepal in dat opzicht.  Wij wonen nu in Jurpari. Een klein plaatsje 10 minuten rijden vanaf Bakhtapur. Een ritje met de bus is 5 cent. Gaan wij naar de hoofdstad Kathmandu wat ongeveer 20 a 25 kilometer verder is (45 tot 60 minuten met de bus) kost 20 cent. De vraag is waarom ze die bussen zo vol proppen terwijl er 1 om iedere 5 minuten gaat. Dat antwoord weten wij intussen ook. Bussen zijn vaak prive bezit. Men kan geen strippenkaarten of chipkaarten. Er rijden twee jongens op de bus mee die het geld ophalen. Zij moeten een bepaald bedrag per dag ophalen. Bijvoorbeeld 3000 nepalese roepies (+/- € 30.-). Alles wat zij minder ophalen moeten ze bijleggen en alles wat ze meer ophalen is voor hen. Dan begrijp je waarom ze zo lopen te proppen.

De taxi:  Die ik maar afzettertjes genoemd heb ("wij nemen een afzettertje") en niet vanwege het feit dat ze je op de juiste plek afzetten :) . Kleine autootjes (suzuki, of een of ander chinees merk) waar ik eigenlijk niet helemaal in pas. Maar voorin dubbelgevouwen gaat het redelijk. Achter het stuur dan meestal een te dikke Nepalees (en die zijn redelijk zeldzaam) die tegen mij gaat zeggen "you are big!". Dan wijs ik vervolgens naar zijn buik en zeg: "no, you are big". Voor het instappen al aangeven waar je naar toe gaat en een prijs afsprekken. Een prijs die altijd 50 to 100 % te duur is. Dus altijd afpingelen tot je er dood bij neer valt. Veel mopperen en handgebaren maken, doen alsof je weg wil lopen, enz. Trouwens als je werkelijk wegloopt wil het nog wel eens gebeuren dat de taxichauffeur uit stap om je bij de arm te pakken en alsnog naar je taxi wil begeleiden. Meestal ga ik dan naar een concurent die vlak bij staat. Die snapt dan vaak wel dat hij niet veel moet vragen omdat bij zo'n toneelstukje al snel mensen staan te kijken. Een taxi van Jurpati naar Bhaktapur is ongeveer 100 nepaleese roepies (€ 1,-) Van onze woonplaats naar de hoofdstad ongeveer 700 nepaleese roepies (€ 7,-). Dan is de bus dus een erg goedkope en net zo'n snelle manier.

Winkelen: Meestal proberen wij een klein supermarktje op te zoeken waar gewoon alle prijzen op de producten staan. Als je bij een van de vele honderden kraampjes wat spullen wil kopen dan moet je werkelijk bij ieder product opletten of ze niet te veel rekenen. En te veel kan varieren van 25 % tot 1500 %. Dat kost erg veel tijd maar ondertussen ook ergernis. Op de plekken waar wij vast komen gaat het een stuk beter omdat ze ons ondertussen herkennen en ook zien dat wij terug komen als ze een normale prijs berekenen. Wij weten ook nu wel wat alles bij benadering moet kosten en zeggen ook vaak dat we een normale prijs willen, en dat wij weglopen als wij het idee hebben dat ze geen normale prijs vragen. Vragen ze een belachelijke prijs dan laat ik alles staan en loop naar het winkeltje 10 meter verder. In de wat groetere plaatsen is veel te koop. Westerse producten tegen meer dan westerse prijzen maar dat vind ik niet meer dan logisch. Even wat prijzen op een rijtje: klein wit brood € 0,25 // pakje Marlboro € 1,20 // paprika € 0,10 // Banaan € 0,04 // Appel € 0,20 // sinaasappel € 0,25 // klein zakje lays chips € 0,50 // 1/2 l pepsi € 0,45 // pakje koekjes € 0,10 // kopje thee (op straat) € 0,05 // kleine hapje (op straat) € 0,02 tot € 0,08 // 1 uur internet € 0,20 // 1/2 bier fles in winkel € 1,50 en in bar € 3,50 // 1 liter water in fles € 0,15 en 20 liter water € 0,50 //

CV: Huizen hebben hier geen verwarming. en in de avond en nacht begint het al aardig af te koelen in tegenstelling met overdag. Als het zonnetje schijnt is het al snel een graad of 20 a 22. Ze verwarmen echter wel zo nu en dan. Na het avondeten wordt er buiten en klein vuurtje gemaakt op een ijzeren schaal. Daar gaan wat kolen op en die gaat vervolgens naar binnen. Met zijn allen er om heen met een kopje thee. Dan is het redelijk warm. en ja die schaal kan gewoon op de grond want die is toch van beton. Alleen naast je bed ligt een kleedje. Dan krijg je geen koude voeten als je er uit gaat . Na de thee dus lekker onder de dekens wat lezen of zoals nu mijn website bijhouden.

Thee: Thee is hier in vele soorten en vormen. Standaard is er melk thee. Dit is thee met veel melk en veeeeeel suiker. Omdat er melk in zit proberen wij dit niet te drinken al moeten wij soms wel omdat het aangeboden wordt. Melk is niet zo zuiver als in Nederland. Als het niet goed is verwerkt wordt je er erg ziek van en het kan een flink aantal ziekteverwekkers bevatten.
Natuurlijk is er ook de "kalu tia". Dit is gewoon zwarte thee met wederom veeeeel suiker. Dan is er boter thee. Zoals de naam al zegt wordt hier boter of vet aan toegevoegd. Veelal van een yak. Niet lekker en daarom proberen wij dit te vermijden. En tot slot is er koffie. Althans wat hier voor koffie doorgaat. Als je koffie krijgt aangeboden (zwart) dan krijg je zwarte thee met een vleugje nescafe (of iets dergelijks) en geloof mij, zelfs dat went. En dat zegt iemand die in Nederland 1 1/2 liter zwarte sterke koffie per dag dronk .......

Electriciteit:   Heeft men in Nepal, maar soms ook niet. In de gebieden met toeristen is er weinig uitval van de stroom. Ongeveer 1 tot 3 uur per dag. Buiten die gebieden is er gemiddeld ongeveer 5 tot 7 uur geen stroom. Dat heeft een aantal oorzaken. de eerste is dat men in het verleden een zeer stupide deal met india heeft geloten om een vast bepaalde hoeveelheid electriciteit te leveren voor een vaste prijs van € 0,02 per unit. In deze deal zat ingebakken dat Nepal stroom zou kunnen terugkopen tegen de marktprijs. Toen gebruikte de inwoners van Nepal nog bijna geen stroom. Maar nu tientallen jaren later is dat explosief gestegen net zoals de prijs van electriciteit. Gevolg Nepal moet nu leveren voor € 0,02 en kopen voor € 0,07 per unit. Dat heeft weer tot gevolg dat er dus veel powercuts nodig zijn om die inkoop binnen de perken te houden. De kaarsen verkopers doen hier dus prima zaken. En die kaarsen komen uit china en zijn hier duurder dan in Nederland. Dan wordt er ook nog veel afgetapt. Alle stroomkabel gaan hier boven de grond. 1 kabel voor plus en 1 kabel voor min. Dus twee draden stripen, paal inklimmen en gestripte kabels om de bovenkabel binden en je hebt stroom waar je niet voor hoeft te betalen. Ik zal later een foto bijvoegen hoe men dit doet maar het werkt prima.