Nepal 2011

Nepal 2011, oktober

De eerste dagen van oktober zijn alweer voorbij. Onze tweede week tikt langzaam weg. iedere dag proberen wij een stuk te lopen om in ieder geval iets te doen aan de gebrekkige conditie.
Vandaag 04 oktober was voor ons en testje omdat we vanaf Thamel door de hele binnenstad de buiten de stad gelegen Bodhnath stupa zouden gaan bezoeken en vanuit daar door zouden steken naar de Bagmati rivier. Dit bleek een wandeling te zijn van ongeveer 10 kilometer. Door de stad en bergop loop je niet snel en omdat we ook nog de tijd nemen om alles te bezichtigen deden wij daar 5 uur over. Rond 1:00 uur waren wij redelijk vermoeid en besloten om het stuk terug per taxi af te leggen. Door midden door de stad te kruisen kom je wel op plekken waar de gemiddelde toerist niet zo maar komt. Dan ook pas wordt je geconfronteerd met de enorme amoede van de meeste bewoners van deze stad. Al zie je ook dat de bedelaars van vandaag, gestoken in vodden en kermend op de weg liggend, de volgende dag plotseling in een andere gedaante. Redelijk gekleed en bellend met een mobiel !! Alle toeristische plekken lijken het toneel van georganiseerde groepen bedelaars die allemaal geld willen om bv melk voor hun pas geboren kind te kopen, maar geen fruit willen aannemen. Daarmee wil ik natuurlijk niet zeggen dat er geen armoede is. Alleen kent deze dus wel meerdere gedaanten.
Verder was opvallend vandaag dat de rituele slachtingen voor het Dasain feest al zijn begonnen. Overal staan geiten die vanaf dat moment nog maar een kort leven te gaan hebben. En dat op dierendag :)
Al krijg ik niet het idee dat men daar hier ooit van heeft gehoord.
Het bezoek aan de Bodnath stupa was indrukwekkend en daar zal ik ook later nog wat foto's van plaatsen op de foto pagina.
Tot slot met een goed gevoel thuis gekomen. Veel gezien, leuke mensen gesproken onderweg en voldaan omdat we zonder al te veel lichamelijke ongemakken deze afstand alhier hebben gelopen.
Thuis viel ons weer op dat veel mensen hier 'vliegeren'. Met kleine papieren vliegers die men een 800 a 1000 meter op laat. Soms gewoon om te vliegeren, maar het is ook een sport om een andere vlieger neer te halen. Zowel jong als oud is hier mee bezig. Marc leek dat ook wel wat en kocht met de buurjongen ( met zin drieen op een motor)een kilometer draad op bamboe klos voor ongeveer 7 euro. Daar zitten dan 10 uiterst fragile papieren vliegers op bamboestokjes bij. Deze gaan echt heel snel stuk als ze bv op de grond slaan dus kocht hij er voor de zekerheid nog maar 12 bij. Die kosten ..... hou je vast ..... 3 cent per stuk.
Nu lijkt dat makkelijk zo'n papieren vliegertje oplaten maar hij had toch echt les van de buurman nodig om hem alleen nog en beetje in de lucht te houden. In de lucht krijgen was er nog niet eens bij.

http://www.youtube.com/watch?v=7_r5OK26aZA

Als het internet het doet zal ik proberen af en toe wat filmpjes up te loaden via youtube. Hieronder even wat eerste pogingen daartoe. Internet is nogal traag hier dus het duurt ongeveer 1 uur om 40 seconden up te loaden. Als er een stroomonderbreking komt kan ik weer opnieuw beginnen :(.  

http://www.youtube.com/watch?v=2I6t5U7V23Q

overzicht over Kathmandu 

compilatie Swoyabonath stupa - Nepal - Kathmandu 

Vandaag 11-10-2011 was de laatste dag van het Dashain festival. Scholen beginnen komende zondag zo was ons verteld. Zaterdag is hier de enige vrije schooldag ! Afgelopen week zijn wij kennis wezen maken met de familie waar wij de komende maanden gaan wonen. Oma, vader moeder, drie zonen, enkele zusters en aanhang plus kinderen wonen in 1 huis bij elkaar al heeft ieder gezin een separaat deel van het huis tot zijn beschikking. Niet alles wordt dus samen met elkaar gedaan. 1 deel van het huis was typisch Nepalees. Ingang bij de keuken en daaraan een of twee  slaapkamers die ook als zitkamer fungeren. Gemiddelde hoogte in deze kamers is ongeveer 1. 80 meter. Alleen petra kan daar staan maar dan moet ze wel haar hoofd tussen de steunbalken houden. Wel handig want als ze dan een beetje heen en weer loopt is meteen de hele ruimte vrij van spinnerag :)
Na samen een maatlijd Dhal bat te hebben gegeten en uitgebreid met elkaar te hebben gesproken hebben we een tweede deel van het huis bekeken. Dit was relatief nieuw gebouwd, eigenlijk nog onder constructie, en met gemiddelde hoogte van de kamers naar westerse maten. Daar gaan wij twee kamers van gebruiken de komende maanden.

Vrije dagen

De foto is genomen vanaf dit huis. Het pijltje op de foto geeft ongeveer aan waar 1 van de schooltjes staat waar we vrijwilligerswerk gaan doen. Te bereiken door de rijstvelden. Daar zouden we dus maandag beginnen. Maar nu hoorde wij dat de vakantie ongeveer nog een dag of 8 of 10 langer zal duren....... Dat betekend dat wij nog wat van Nepal kunnen gaan zien. Na twee weken Kathmandu hebben wij de stad wel van alle kanten gezien en we zullen ook blij zijn om deze smog stad te verlaten. Vrijdag reizen we met de bus naar Pokhora. s'morgen vroeg weg voor en 6 uur durend ritje door de bergen. Wij blijven daar tot dinsdag en keren dan weer terug naar de hoofdstad om uiteindelijk donderdag af te reizen naar ons nieuwe onderkomen. Daar konden we ook nog niet in want de toiletruimte moest nog even snel worden gebouwd. Geen stromend water, geen wasgelegenheid of douche. Dus s'morgens wassen op het dak met dit uitzicht. Heeft ook wel wat zo lang het nog redelijk warm is. Het eerste weekend willen we afreizen naar het bergdorp Nagarkot om vanuit daar terug te lopen door dit berggebied naar ons nieuwe huisje.

Pokhara

14-10-2011 op de bus gestapt van Kathmandu naar Pokhara. Een toeristenbus, dat wel. We hebben er ruim 8 uur over gedaan om de 220 km af te leggen. Met twee keer een korte stop om even wat af of bij te tanken. Direct plannen gemaakt waar we in ieder geval naar toe willen. dag 1 - lopen naar Devi falls en peace pagode, dag 2 - Varahi tempel en dag 3 - met de taxi naar Sarangkot om 5:00  de zonsopgang over de Himalaya te zien, en lopend terug.
Dag 1 is ondertussen bijna voorbij . We zijn om 10:00 vertrokken naar Devi's Falls. Daar waar de Parda Khola rivier in een grote gapende rotsformatie verdwijnt. Na ruim een uur kwamen wij aan . Apart om te zien met een entree van 20 npr (20 cent). Het is hier ruim 30 graden en we hebben dus een mooie tijd uitgekozen om te gaan lopen.

Vanaf de pagode zijn wij de andere kant van de berg afgedaald. Via en pad met treden waar geen einde aan lijkt te komen. Maar omlaag dus niet zo'n probleem. Beneden kom je dan uit bij het meer waar je voor 500 a 600 npr ( 5 a 6 euro) overgezet kan worden. Dat scheelde bijna twee uur lopen dus gaan met die peddels. In 20 minuten over het meer en even later heerlijk aan een koud biertje en een portie bananen  in ons quest house. Het "karma questhouse" is overigens een parel in deze stad. Goedkoop met prachtige kamer met mooie badkamer. Heet water, superschoon en zeer vriendelijk personeel wat zo regelmatig even een praatje met je komt maken. Ga je naar Pokahara dan is dit zeker een aanrader.

Na Devi's falls dus op naar de prachtige witte "world peace pagode". Even ruim een kilometer omhoog in de ondertussen verzengende hitte. En natuurlijk is het berg op in de volle zon. Hoe kienen we het uit :( Petra haakte na een minuut of 20 af en is terug gelopen en heeft een taxi terug genomen. Marc en ik wilde wel door en dat hebben we ook gedaan. Onderweg ben ik wel een keer of vier bijna dood gegaan. Mijn benen verzuurde en terwijl ik wel omhoog wilde hadden die twee zo iets van "wij doen niets meer". Wel water mee maar natuurlijk geen eten, suiker of wat dan ook. Om de paar 100 meter even gestopt om op adem te komen. Echt een lastige klim in die hitte. met nog ongeveer een kilometer pad te gaan kwamen wij een klein theehuisje tegen waar we gretig thee met HEEL veel suiker hebben gedronken en twee cola's om de spieren weer wat energie te geven. Daarna het laatste stukje naar de pagode afgelegd. Onderweg de meest fantastische panorama's met uitzicht op het meer, de stad, de delta en diverse fraaie bergen in de omgeving. De pagode zelf is aardig om te bezoeken. De overwinning van de klim maakt het bijzonder denk ik. 

Holy what ??

Ongelooflijk dat zo veel in een land heilig kan zijn. Maar met zo veel goden is er ook altijd wel wat heilig. En de hoeveelheid heilige dieren waar ik het eerder al over had komen daar dan weer bij. De vraag komt dan alleen bij je op : "waar stopt dat heilig zijn dan?". Dit kan een lastig onderwerp worden.
Neem nu de koe. Zeer heilig en vereerd dier dat hier overal los rond loopt. Een beetje koe kennende duikt die op in de vreemdste plekken. Wegen, kruisingen, winkels, deuropeningen, enz enz. En wat doe je dan ??? Een zetje geven mag...een klein tikje op zijn kont om hem in beweging te krijgen mag. Dus hem weer op het juiste pad zetten met een lichte aansporing.
Maar zo'n "holy cow" produceerd natuurlijk ook weer "holy shit". En hoe ga je daar mee om ??? Na al een aantal keren in de heilige koeievlaaien te hebben gelopen kwam deze vraag bij ons op ? Het antwoord moeten wij jullie nog steeds schuldig blijven.

youtube filmpje - Devi's Falls en world peace pagado - Pokhara - Nepal
http://www.youtube.com/watch?v=GTjHiqk6OSQ

Al wagen we ons nog niet aan een trekking, we lopen wel om de dag of 2 een aantal uren en proberen ook een leuke beklimming mee te nemen. Meestal wandelingen van een uur of 6. Zo hebben Marc en ik afgelopen week de Kahun Danda beklommen met op de top een vieuwing tower die qua uitzicht niet onder doet van Sarangkot. Een flinke beklimming door rijst- en maisvelden, door dorpjes en langs (en soms door) huizen van plaatselijke bewoners. Na 2 1/2 fors afzien bereikten wij de top. In tegenstelling van Sarangkot is hier verder helemaal niemand wat het wel extra bijzonder maakt. Vlak onder de top dook inens een klein restaurantje op waar we nog wat hebben gedronken. Daar horrden we dat je er ook per auto kan komen en dat de meeste toeristen in de middag de bus naar de top pakken die eenmaal per dag gaat.

Klimmen en klauteren

24-10 hebben Petra en ik om 05:00 de taxi gepakt naar Sarangkot. Waar het meest bezochte vieuwing point van Pokhara staat met een fantastisch uitzicht over de Himalaya. Aangekomen heeft Petra een dakterras opgezocht en ben ik begonnen aan de klim naar de top. 45 minuten trappen omhoog naar de tower die helemaal vol stond met mensen. Daarom maar besloten om op een vlak stuk grond 30 meter daaronder te gaan staan in mijn eentje. Rustig genieten van de zonsopkomst. Zeker mooi om een keer mee te maken en de indrukwekkende reuzen van > 7000 meter relatief zo dicht bij te zien. Om even over 07:00 zijn wij begonnen aan de afdaling. Die zou eigenlijk 1 1/2 moeten duren maar omdat we ergens een verkeerd voetpad hebben genomen duurde deze ongeveer 2 1/2 langer. Wij kwamen uit midden in dichte bebossing en hadden soms veel moeite om op de spekgladde ondergrond af te dalen. De weg vragen resulteerd meestal in een vingerwijzing naar beneden. Exact de weg aangeven is lastig omdat er geen wegen liepen. Meer bospadjes die lastig te volgen waren. Eenmaal is een lokale jongen een stukje meegelopen. Frustrerend om te zien hoe snel hij op zijn slippers de bergen op en af ging terwijl wij met onze bergschoenen, van pak hem beet 3 Nepaleese maandlonen per paar, zo veel moeite hadden. Maar goed na ruim 4 uur stonden wij aan de voet van de berg. Petra had zo'n stuk nog niet afgedaald met de nodige spierpijnen tot gevolg.  

Deepavali=Diwali=Tihar

Ik weet dat het iets te ongenuanceerd is om deze drie in 1 naam te noemen maar feitelijk is de kern van het feest hetzelfde. Diwali markeerd het begin van een Hindu nieuw jaar volgens de maan kalender. Lettrlijk vertaald betekend Deepavali 'een rij van licht' (dipa-lamp en Awali - rij). Men viert zegen van goed over kwaad en licht over duisternis. Tijdens de viering eert men voornamelijk de godin 'Lakshmi' (gezondheid, licht, vooruitgang en wijsheid) en 'Gansha' (heer van alle begin en verwijderaar van obstakels op je pad).
Er zijn vele legenden en verhalen aangaande Diwali.
Festiviteiten hebben plaats in het gezin,  er wordt samen gegeten en kado's worden uitgewisseld en zoals de naam al zegt worden overal lichtjes en kaarsjes aangestoken.
In Nepal heet dit feest ook wel 'Tihar' waarbij vooral de godin 'laxmi' wordt vereerd. Maar ook de kraai op dag 1, de hond - dag 2 en de koe- dag 3. Kinderen gaan zingen en dansend langs de deuren om wat eten of soms wat geld op te halen. Meisjes op de avond van de derde dag en jongens op de avond van de vierde dag. Broers en zusters geven elkaar een tika en kado's op de vijfde dag. Ook hier veel lichtjes in de avonden.

http://www.youtube.com/watch?v=BSH57vbvg3w
viering Tihar - kinderen zingen en dansen om geld of eten op te halen
http://www.youtube.com/watch?v=2fgBWitdC2k
Sarangkot - uitkijk op de Annapurna bergen